Dodemansrit


10 Verkeersdoden staan er op de teller op Curaçao op dit moment. In 2014 stond de teller op 19 verkeersdoden waarvan bij 11 het vermoeden bestaat dat er sprake zou zijn geweest van alcoholgebruik.

Het is zaterdagmiddernacht. Ik rijd na een feestje bij Baya beach terug naar mijn verblijfadres. Het is misschien maar een seconde dat ik je gezicht zie als ik naar links kijk. De dronkenbestuurder naast je sjeest met een enorme vaart heel dicht bij mijn auto. Ik schrik ervan en kijk naar links. Jij zit daar. Naast je dronken vriend, broer, kennis. Het doet er niet toe wie het is, maar het is een malloot.

Jij, jonge vrouw, ik schat je tussen de 25 en 30 jaar. Mooi opgemaakt, haartjes perfect waarschijnlijk ook naar een feestje geweest. Zit naast een erg dronken bestuurder. Zonder gordel. Een gordel om hebben blijkt in het Caribisch gebied net iets te veel moeite of niet ‘stylish’ genoeg; immers 70% van de bestuurders heeft geen gordel om.

De teller staat op 10 verkeersdoden, jij, een nietsvermoedende bestuurder, of ik hadden die avond de 11de of misschien wel de 12de kunnen zijn.

Ik ben kwaad als ik jullie auto voor me zie rijden. Jouw chauffeur, zwiert van de ene kant naar de andere kant. Mijn hart gaat elke keer tekeer als er tegenliggend verkeer komt. Terwijl ik rij, vraag ik me af wat jij denkt. “Denk je überhaupt wel” vraag ik me af. ‘What were you thinking’ toen jij bij hem in de auto stapte. Dacht je “Hij kan wel rijden”? Alle dronken mensen denken namelijk dat ze kunnen rijden. Het was duidelijk te zien dat jouw chauffeur niet kon rijden. Ik vermoed dat hij niet eens goed op zijn benen kon staan voordat hij in de auto stapte.

Elke keer als een nietsvermoedende tegenligger, een moeder, dochter, een zoon misschien wel een opa van iemand aan komt rijden, zeg ik “God please, laat er geen ongeluk gebeuren”. En elke keer gaat het net goed.

Het is 5 uur in de ochtend en de politie staat voor de poort van je ouderlijk huis. Je moeder komt in haar pyjama naar de veranda. De agenten doen hun pet af. Vanaf het moment dat de pet af gedaan is schieten de tranen in haar ogen. De agenten vragen of ze binnen mogen komen. De blik in hun ogen is ernstig. Ze is verbijsterd, ze valt op de grond, ze huilt, ze schreeuwt. De agenten hebben nog niet veel gezegd, maar de boodschap is duidelijk. De agenten benaderen je moeder, pakken haar vast, tillen haar van de grond en vervolgen hun verhaal: “Uw dochter is betrokken geweest bij ernstig auto-ongeval. Uw dochter heeft het helaas niet overleefd.” Stilte. Alleen maar stilte. “Haar chauffeur was onder de invloed van alcohol. De chauffeur is met enkele verwondingen naar het ziekenhuis overgebracht. Ja, mevrouw, enkele verwondingen…”

Er is nog een dode en zwaar gewonde gevallen.

Een jong stelletje; ze komen net terug van een weekendje weg. Helemaal verliefd zijn ze. Hij heeft haar dit weekend ten huwelijk gevraagd.  Ze gaan eindelijk trouwen. Jeugdliefdes zijn het. Ze willen tot de dood bij elkaar blijven. En dan is er die klap. Die helse klap. Uit het niets. Het is zwart. Helemaal zwart. Er is niks meer. Zij leeft. Maar hij, hij is er niet meer. Vermoord door jouw dronken chauffeur. Wat volgt is een maandenlange coma voor het meisje. Bij het ontwaken, vraagt ze naar haar verloofde, maar haar verloofde is er al maanden niet meer. Ze hebben hem begraven. Ze heeft nooit afscheid kunnen nemen. Haar leven verscheurt. De liefde van haar leven is er niet. Alleen een herinnering aan die rit in de auto, toen ze hun bruiloft planden tot die helse klap en alles plotseling zwart werd. Vermoord door jouw dronken chauffeur.

article-2338000-1A365E99000005DC-308_634x346

10 Verkeersdoden dit jaar op Curaçao. Jij stapt in de auto naast een dronken bestuurder. Gelukkig heb jij een engel op je schouder gehad en is bovenstaand verhaal jou en je familie bespaard gebleven. Dit is het verhaal van een ander. Waargebeurd. Jij met je perfecte haartjes, perfecte make-up op zaterdagmiddernacht op de Caracasbaaiweg. Onbenullig, naast je dronken chauffeur, zwierend van links naar rechts, met hoge snelheid. ‘What were you thinking’ toen je bij hem in de auto stapte? Hield jij je hart ook vast net zoals wij ons hart vasthielden? Je had een engel op je schouder, want uit het niets stopte de auto.

Ik passeerde jullie langzaam, zo ook de auto’s achter me. We keken naar jullie. Ik denk dat wij allemaal een moment hebben gedacht om uit te stappen en jou mee te nemen, jou veilig naar je ouders te brengen.  Maar Curaçao is niet het Curaçao van vroeger. We rijden allemaal door.  Het enige wat we kunnen doen is hopen dat jij veilig thuiskomt.

Advertenties

5 thoughts on “Dodemansrit”

  1. Wauw ik heb 6 jaren op dushi korsou gewoond… Maar zo dushi was het niet daar hoor.. Na kaminda. Vooral snachts. Altijd op mijn hoede geweest. Autos op de kop zien liggen. Ooit een dame uit de auto zien slingeren na een klap. Het interesseert ze allemaal geen fuck. Mooi geschreven, helaas harde waarheid! Zal t ooit nog veranderen? Ben bang van niet. Sterkte voor de nabestaanden en je kan alleen maar hopen dat er niet teveel ongelukken gebeuren met dodelijke afloop… Belachelijk he…Increhibel. Maar respect voor je verhaal, al zal je maar 1 iemand zn ogen openen maybe you safe a life! Groetjes Tara

    Liked by 2 people

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s