Je kan eerlijk zijn. Wat vond je ervan?

Ik zit in de kerk en vraag me af waarom de wet der krankzinnigheid niet is uitgeschreven voor deze priester. Het is gewoon niet goed. Geen contact met de mensen. Een preek die nergens over gaat. En toch blijven zitten. Toch maar accepteren. Het is een priester. Een Goddelijkheid, die het niet slecht kan doen in onze ogen.
Zijn we bang? Waar zijn we precies bang voor? Dat we ook ergens op worden aangesproken? So what?
Ik zou graag een functioneringsgesprek voeren met deze priester. Nou, meneer de priester er zijn nog een aantal SMARTIE doelstellingen waar we aan moeten werken.
De preek was vandaag namelijk niet zo goed. Om eerlijk te zijn, was het gewoon ronduit slecht. Kan. Iedereen kan een slechte dag hebben. Het is wel zo mooi als je dat ook terugkrijgt.

Advertenties

Ora un kos ta bon, bon e ta. Als iets goed is, is het goed.
Zeg het dan maar ook. Hou het niet voor je. Belangrijk dat de ander weet dat ie goed bezig is.
Maar als het nou niet goed is. Als het gewoon bagger is? Echt niet kan?
Mag dit dan ook gezegd worden? Het liefst hardop dat iedereen het hoort.
Of is het dan …..”stil, rustig blijven niks zeggen”. “Ja, het is inderdaad niet goed, maar ja”. “Je kan er toch ook niet iets van gaan zeggen”.” Ze hebben zo hard gewerkt”.
Dit is geen trend. Was het maar zo’n feest. Dan zou ik wachten totdat het weer over zou waaien. Helaas.

Het zit zo vastgeroest. Zo ingeburgerd. Zo vastgeplakt. Zo van ons. Zo in ons. Zo tegen ons.
Ik zeg niet vaak wat ik voel en denk. Mijn puurheid is soms vergezocht. Wil soms veel zeggen.
“Ik wil je mening weten”. “Je kan eerlijk zijn”. Dat zijn de ergere casussen. Krijg het er Spaans benauwd van, want  je hebt ook weinig denktijd. Wilt men echt dat ik nu eerlijk ben? Kan ik  zeggen dat ik dit echt niet goed vind? Dat het gewoon niet kan. Of is het meer een automatisme van – Ik heb geleerd dat mensen eerlijk moeten zijn, maar ik kan er eigenlijk niet zo goed tegen-.

do-what-is-right-not-what-is-easy-quote-1

Een broodje rosbrief voor 20 zuurverdiende Antilliaanse guldens. Een simpel bruin afbakpistoletje. Simpel. Niet- biologisch, organisch, Paleo, glutenvrij. Simpel. Met welgeteld drie plakjes rosbief, twee uienringen, een snee augurk en wat bruinige sla. Ik zeg er wat van en krijg er een aantal bosjes alfa alfa bij.

Op Humans of Willemstad, ging een kersverse stagiaire los over haar ervaring bij een bekende vliegtuigmaatschappij.Werd haar niet in dank afgenomen. Dat ze ondankbaar was, niet professioneel.  Hoort niet. Kan niet. Kan je echt niet maken. Staat niet netjes. Puur, misschien niet handig. Wel puur.

Humans

“Ja, maar zo gaat dat hier op Curaçao”. Je gaat naar een theatervoorstelling.Je vindt het echt niet goed, maar je bent heel voorzichtig.
Prachtig gespeeld. Prachtig. Terwijl tenen en gezicht allerlei spastische dansjes maken tijdens de voorstelling. Het wordt je gevraagd en je liegt. Geen confrontatie, daar zitten ze niet op te wachten, je breekt meer dan je goedmaakt. Je liegt. Ja, maar..Dus lieg ik.
Twee gezichten. Twee gedachten. Twee dansende harten. Die eerlijkheid willen tonen, puur willen zijn, maar het niet kunnen zijn. Het niet aankunnen.
Dus blijf ik doen wat ik doe. Hoe slecht dat ook is en word ik nooit beter.

Een collega die niet goed functioneert? Tijdens een vergadering binnen een zelfsturend team in Nederland werd er gevraagd om eerlijk feedback te geven. Nou, dat doe ik dus ook nooit meer.  Dezelfde collega’s die vinden dat we dit echt nou es een keer moeten oppakken. Tijdens de vergadering. Geen kip. Stil.  Ik hoor ze denken.  Ik ging los. Ik ging echt los. Puurder dan pure biologische, organische, paleo, glutenvrije cholocola 91% cacao. Puur.Na mijn pleidooi..stil, rustig blijven, niks zeggen. Stil. En dan de je maren. “Ja, maar ze kan wel goed koken en ze is ook zo creatief. Mooi, maar daar hebben we het nu niet over”.

eerlijkheid 1

Niemand durft. Niemand stapt op. Niemand houdt het tegen. Het houdt niet op.
Ik zit in de kerk en vraag me af waarom de wet der krankzinnigheid niet is uitgeschreven voor deze priester. Het is gewoon niet goed. Geen contact met de mensen. Een preek die nergens over gaat. En toch blijven zitten. Toch maar accepteren. Het is een priester. Een Goddelijkheid, die het niet slecht kan doen in onze ogen.
Zijn we bang? Waar zijn we precies bang voor? Dat we ook ergens op worden aangesproken? So what?
Ik zou graag een functioneringsgesprek voeren met deze priester. “Nou, meneer de priester er zijn nog een aantal SMARTIE doelstellingen waar we aan moeten werken”.
De preek was vandaag namelijk niet zo goed. Om eerlijk te zijn, was het gewoon ronduit slecht”. Kan. Iedereen kan een slechte dag hebben. Het is wel zo mooi als je dat ook terugkrijgt.

“Stil, rustig blijven, niks zeggen. Je hebt te lang in Nederland…..”
Ik vraag je niet om de uber Nederlandse trend over te nemen. Overal een mening over hebben. Iedereen afkraken, want je mag eenmaal je mening geven. We leven namelijk in een democratische samenleving en dat betekent….
Maar een beetje eerlijkheid mag. Reageren mag. Ergens vooruitkomen mag.

2 thoughts on “Je kan eerlijk zijn. Wat vond je ervan?”

  1. Beste Djennwasabi,
    Goed, informatief artikel. Dank voor het bespreekbaar maken.

    Je zal wel menig maal te horen hebben gekregen: “B’a makambiá!”
    We moeten wel onder ogen zien dat de Europese Nederlander onder het mom van direct- en eerlijkheid zeer bot, ontactisch en gevoelloos uit de hoek kan komen. Dat gezegd hebbende is eerlijkheid en liegen echter een zéér oud probleem op Curaçao, dit was al het geval vér voordat het begrip ‘makambiëren’ werd geïntroduceerd. Kritiek, ook geen constructieve, werd (wordt?) niet geaccepteerd.
    Eerlijkheid blijkt in zo’n kleinschalige samenleving, waar de wereld eindigt waar de zee begint, érg problematisch. Uiteindelijk is iedereen afhankelijk van elkaar. Simpele vragen (wie, wat, hoe, waarom, waar) kunnen al pittige argwaan veroorzaken.
    Is het nog steeds de cultuur dat als je (eerlijk) een vraag stelt of antwoord, dat dit ervaren wordt alsof je voor of tegen deze persoon bent? Vriend of vijand? Een interruptie kan vaak tot problemen leiden.
    Blijven liegen? Wie vertrouwt wie eigenlijk?
    Als we vooruit willen komen, zullen we onze héééééle lange tenen toch wat moeten inkorten lijkt mij. De maatschappelijke gevolgen van liegen (en roddelen), onze nationale ‘sport’, moet besproken. Daarvoor is hier een goeie aanzet gegeven.
    Misschien is een debat over geloofwaardigheid sèc wel op zijn plaats.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s