Hersenspinsels 2.1. De nostalgische plekken van vroeger.


De locaties van weleer. De wonderen van weleer.
Van een tijd die voorbij is en nooit meer terug zal komen. Ik ben 36.

Hersenspinsels. Hersenspinsels 2.1.

centro pro arte front

Sentro Pro Arte. Ik weet het. Het kost heel veel geld, maar mag nostalgie ook wat kosten? Ik zou er zo weer gaan zitten. Met mijn voeten in het water, een kaaspasteitje in mijn hand en een Mirinda aan de andere kant. Hier begon mijn artistieke carrière met het meedoen met de jaarlijkse MIL shows. Ik hield er altijd wel een lijst van potentiele vriendjes aan over. Koos mijn rollen natuurlijk ook secuur. De altijd duffe Jennifer met bril, natural hair- wat in die tijd echt niet jouw trotsheid zelfe was-. Deze saaie doos met een grote mond, ontpopte zich tijdens de bekende komedia’s – abstract theater nog nooit van gehoord– tot diva en buitenvrouw met te sexy pakjes die ik dan voor de gelegenheid had geleend van de echte populaire meiden van MIL.

Hersenspinsels. Hersenspinsels 2.2.

Het Verkeerspark. “Nummer 10”. “Je kan weer uitstappen”. “Je ging namelijk door verboden”. Rustig rijden als de leraar kijkt en daarna al whatsappend bumper klevend, toeterend, inhalen via de trottoir, schelden, afsnijden, een jogger aanrijden en doorrijden. En natuurlijk tanken. Net echt. Ik was niet bevriend met de theorieles. Wie gooit er nou een banaan op de grond? Of heb je echt iemand zien stoppen voor een voetganger op een zebrabad? Vraag me af of de kinderen nu ook leren hoe ze op een rotonde of een….i k weet niet meer hoe dat andere heet , moeten rijden. Misschien ook nog even comazuipen tijdens het rijden op een Chopper.

Hersenspinsels. Hersenspinsels 2.3.

‡
‡

De dierentuin.         Daar heb ik mijn eerste sigaret opgestoken. Een chocolade sigaret. Wat waren we stoer. Verder een uitgehongerde leeuw, die toen al zijn beste jaren had gehad. Afgepijgerd, afgetijgerd. Ja tijgers had je volgens mij ook. En krokodillen, waar je echt een bril op sterkte voor nodig had om hen te vinden in dat water. Die hadden geen camouflagepak nodig. De dierentuin. Ik denk dat mijn leeftijdsgenoten van de altijd scheiterige Radulphus College hele andere ervaringen en associaties hebben met de dierentuin, maar die komen dan weer overheen met de nachtelijke avontuurtjes bij de nachtbioscoop voor de Miljano’s.
Oh ja, en er was ook een Dromedaris of een Kameel weet het niet meer. Volgens mij had ie een bult en een zweer. Of waren het twee bulten? Dat is natuurlijk een eminent verschil. Dat maakt dat een dromedaris een dromedaris is en een kameel een kameel. Overigens effe serieus een kameel helemaal op Curaçao…

Hersenspinsels. Hersenspinsel 2.4.

colon 1

Colon. Ja, dat is echt een wonder van Pabou. Hebben de Paribas niet zoveel mee. Colon, wat er nu uitziet als een oudere weduwe , die in het bijzijn van afscheidnemend intimi toch niet haar laatste adem haalt, was in mijn tijd een Sambil. Als klein kind nam ik mijn prachtig rapport van de A.E.Goiloschool naar Kentucky Colon. Dan kreeg je een stempel en een menuutje van een kippetje, coca colaatje en een klein frietje. Wat was je dan trots. Een Kentucky stempel en je buik vol. In die tijd had men het niet over kippetjes die niet onder menswaardige omstandigheden waren gecultiveerd. Je was gewoon blij. Blij met je kippetje. Colon voor de ultieme  KICKERS  collectie. Standaard een tweetal maten te groot, want ja kindervoetjes groeien natuurlijk als zwarte kolen. Gewoon wat watjes erin, dubbele sokken, een leren steunzool en je hebt er drie schooljaren profijt van.
Hersenspinsels. Volgende week meer.

Wat zijn jouw locaties van weleer? Shoot.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties