Opvoeding


Tijdens mijn studiejaren in Nederland werkte ik in Rotterdam in een kledingwinkel op de kinderafdeling. Het was een komen en gaan van schattige baby’s, babbelende peuters en chagrijnige tieners. Geen van de kinderen heeft echter zo’n indruk op me gemaakt als een klein kereltje dat op een koude wintermiddag samen met zijn moeder mijn afdeling op kwam lopen.

Ik schat dat hij zes of zeven moet zijn geweest. Ik liep naar de moeder toe en vroeg vriendelijk of ik haar van dienst kon zijn. De moeder, die met haar zoon bij een tafeltje met peuterkleding stond, keek me aan, maar voordat ze iets kon zeggen maakte haar zoontje een veegbeweging met zijn arm en gooide alle pas opgevouwen kleding van het tafeltje. De moeder liep rood aan, maar in plaats van haar zoon bestraffend terecht te wijzen, keek ze hem aan en zei met een lief stemmetje: ,,Liefje, dat mag je echt niet doen hoor.” De knul keek zijn moeder woedend aan en schreeuwde: ,,F@!% you!”

Ondertussen hield ik mijn adem in. Ik wist dat ik zo’n streek bij mijn moeder niet zou kunnen flikken, want dan zou ik geen seconde langer leven om het na te kunnen vertellen. Maar dit kleine kereltje leek zo zeker van zichzelf zoals hij zijn moeder boos aankeek. Het was niet het kind, maar de moeder die verward om zich heen keek. Ze wist niet zo goed wat ze moest doen en met een nerveus lachje zei ze uiteindelijk: ,,Kom, kom. Dat mag je niet tegen mama zeggen hè.” De moeder keek me verontschuldigend aan en maakte zich razendsnel met haar kroost uit de voeten.

Ik bleef verward en stomverbaasd achter. Gedurende de jaren ben ik erachter gekomen dat iedereen een andere manier van opvoeden heeft. De manier waarop ik werd opgevoed en de wijze van disciplineren van mijn ouders wordt niet door iedereen gehanteerd – en dat is hun goed recht – maar het incident van die dag op de kinderafdeling deed bij mij de vraag rijzen of hier überhaupt sprake was geweest van opvoeding.

Mijn ouders zijn met de riem en pal’i funchi grootgebracht. Gaf je een grote bek dan werd hier meteen korte metten mee gemaakt. Mijn broer en ik kregen wat meer vrijheid om onze mening te uiten, maar we moesten niet de vergissing maken en denken dat dit betekende dat we onbeschoft mochten zijn. Een fout die ik – zo moet ik helaas toegeven – vaak genoeg heb begaan in mijn jongere jaren. Ook ik heb regelmatig oog in oog gestaan met de pal’i funchi, de riem en de slipper. Mijn moeder was een sluwe vos. Ze liet me denken dat het ‘oké’ was dat ik haar had ‘gechiewd’ en liet me weglopen met groeiende zelfvertrouwen. Tevreden stapte ik onder de douche en neuriede zelfs mijn lievelingsliedje. Toen ik het douchegordijn opzij trok, knapte mijn geluksbel echter want daar stond mijn moeder – stilletjes in het hoekje van de badkamer – met een riem in de hand, rustig te wachten tot ik klaar was met douchen.

Op die koude winterdag jaren later op de kinderafdeling, dwaalden – na het incident tussen moeder en zoon – mijn gedachten af naar mijn eigen moeder. ,,Hoe de tijden zijn veranderd”, mompelde ik. Direct daarna moest ik grinniken omdat ik bedacht dat mijn moeder – hoe volwassen ik ook mocht zijn – mij nog steeds in de hoek van de badkamer met de riem in de hand zou opwachten als ik die streek met haar zou uithalen.

Advertenties

4 thoughts on “Opvoeding”

  1. Wauw Kim. Wat jij hebt meegemaakt is diep triest. Maar hier in NL gebeurd dit te vaak. En de ouders zeggen niks tegen hun kids.

    Ik heb ooit een kind van tussen de 6 en 8 jaar zijn moeder slaan. Wij schrokken ons kapot, moeders deed niks om hem tot orde te brengen.

    Een keer had ik een photoshoot in de studio. Een moeder met haar 3 kinderen, en oma was er ook bij. Ik gaf hun tijd en ruimte om zich voor te bereiden. Moeder was het haar van haar 8 jarige dochter aan het style. Het meisje keek in de spiegel en vond haar haar niet netjes. Het dametje draaide zich om en gaf mami een klap. En nog een klap. Dat was voor mij onacceptabel natuurlijk. Doordat moeder niks zei, naam ik meteen de leiding over. Ik zei: “Dame als er geen respect wordt getoont worden er hier geen foto’s gemaakt.” En het was stil!

    Ik zeg :” ze voeden een stelletje varkens op. “

    Like

  2. Er moet een “gulden middenweg” zijn. Het gedrag van de moeder in de winkel vind ik wel erg slap. Voor dat je het weet word je geheel overheerst door de kleine jongen. Resoluut optreden is hier geboden. Het slaan van je moeder vind ik weer te ver gaan. Ook dat vind ik een vorm van machteloosheid. Betekent dat je alleen maar gezag kunt uitoefenen met geweld. Ook niet zo prettig.

    Like

  3. Beetje jammer dit stuk en sommige reacties. Je weet nooit wat er aan de hand is in zo’n situatie. Het lijkt allemaal zo makkelijk oordelen, ik zou het zo gedaan hebben, of het hoort zus en zo. Je weet niet of er iets met het kind is, de moeder overspannen, etc. Ik vind het ook vervelend om in bijzijn van iemand anders mijn kind te straffen, dus je weet ook niet wat daarna is gebeurd.
    Daarbij vind ik ook dat er met verschillende culturen er verschillende manieren van opvoeden zijn, en vind ik ook niet dat je dat over een kam mag scheren. Niet alle nl-ers voeden hun kind zo op. En in plaats van te oordelen over zo’n moeder, help elkaar en wees lief over elkaar.
    Het slaan van een kind vind ik trouwens harteloos, en heb ik nooit gedaan bij het straffen van mijn kind. Dat heb ik ook niet geleerd en als ik de riem zou pakken bij mijn kind denk ik dat niemand dat zou accepteren in mijn omgeving. Al helemaal mijn moeder niet! Wij voeden ons kind nederlands en marokkaans op, omdat mijn partner nl is. Ik heb ook goede dingen geleerd van hem die wij toepassen en hij weer van mij.
    Nogmaals leer van elkaar, en wees lief voor elkaar. Ouderschap is al zwaar genoeg, oordelende blikken en uitspraken van anderen zijn niet nodig.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s