Mijn kerst op Curaçao.. Vroeguhh.


Kerstkleren. Ken je dat? Kleren speciaal gekocht voor kerst. Je had er twee. Een voor de eerste kerstdag en de ander..jawel goed geraden. Voor de tweede.
Voor de eerste kerstdag was het echt heel erg netjes.
Ik had een keertje zelfs een driedelig pak. Ja, blazers waren toen in de mode. Supersize schoudervullingen. Blazers. Daarna werd het woord gebruikt voor grote auto’s, die we nu weer SUV’s noemen.
Het was een gekleurde balonnenbroek, waarbij de kleur paars superoverheersend was. Paars was toen DE kleur en dan met zo’n paars blazertje, met in het rechterzakje…jawel goed geraden een klein miniscuul ieniemienie nep zakdoekje in dezelfde kleuren van de balonnenbroek.
Panty’s, dus geen onderbroeken.. Panty’s in de kleur off black, wat echt niet je kleur is. Echt niet.

panty

En dan daaronder ook nieuwe schoenen, altijd zwart. Kan je het namelijk makkelijk verder combineren. Dat zou wel moeten want je kreeg maar 1 paar nette schoenen per jaar. Deze zwarte schoenen zagen er na een maand al niet meer je van het uit. Kwam doordat de binnendoor weggetjes op Curaçao helaas niet geasfalteerd waren en je vroeger gewoon liep. Dus niet voor elk wisje wasje je Blazer in. Nee, gewoon lopen.
Dit gecombineerd met rinestones oorbellen, een heel klein beetje oogschaduw a.k.a. aishedoow, die mij door mijn zwaar versterkte brillenglazen meer lieten lijken op een travestiet….

Kerstkleren. Oud en nieuw kleren. Zondagskleren. canarvalskleren.Schoolkleren. Paña di kas. Huiskleren. Onderbroeken voor thuis. Voor de kerk. Oh ja. Je had ook….stadskleren. Je ging namelijk niet zomaar naar de stad. Nee, je ging naar Punda. Zondagskleren. Het is niet zomaar een dag. Nee, het is zondag. Een dag van familiebezoek.
Ik kan het nu gaan hebben over vroeger. Dat het allemaal beter was met die verschillende kleren voor verschillende momenten. En dat mensen er nu als halve garen uitzien..ik hou het netjes…in de kerk, met hun spaghetti bandjes en vleselijke verschrikkelijke jurken. Daar kan ik het allemaal over gaan hebben. Ander keertje. Doe ik niet, ik wil het namelijk hebben over kerst.

batterij

 

Over de kerstviering. En vooral de voorbereidingen. Dat zijn er namelijk veel. Je hebt niet alleen de voorbereiding van de kleren. Nee, ook het huis moet helemaal spic en span. Span and flashy. Flashy en feestelijk eruit zien. En als dat betekent dat het huis nog 1 week vóór kerst in de steigers staat en dat een kennis van jouw oom, geen professionele schilder, maar die eff een “Job komt pakken”, want ja die heeft ook zo het geld dringend nodig voor zijn eigen voorbereidingen voor kerst..dan staan die steigers daar.

kribbe

Het huis wordt geverfd, er wordt nog geschoffeld en alle meubels worden op de porch gezet, om zo de jaarlijkse kerstschoonmaak uit te voeren. Veel disiclin, chloor, lavatodo, schuursponsjes, koper -en zilverpoets. En aan het eind als het huis helemaal schoon ruikt en je bijna aan de beademingsmachine moest van het overschot aan chloor wat je in de badkamer had gebruikt, dan worden de gordijnen opgehangen. Kerstgordijnen en kerstspreien en kerst badkamermatjes. En kerst theedoeken. Alles in rood, goud, groen.

De neppe kerstboom komt weer tevoorschijn. Mijn moeder laat haar achterhaalde knutselvaardigheden zien in het maken van een echte kribbe. De kerstham ligt al uren te pruttelen op het buitengasfornuisje ( konfó) en dan heb je ook nog het kerstbrood, waarvan ik altijd de marsepein er weer zelf uit moeten halen. Ik heb het dus niet over ayaka’s en over de nachtelijke uren met de ayaka’s en de verschillende smaken ayaka’s, omdat ik dat niet lekker vind. Ja, ik heb het geprobeerd en ja van meerdere mensen en nee ik ga het niet meer doen. Ben er klaar mee.

ayaka

Dit is kerst. Dit was kerst op Curaçao. Oké, niet voor iedereen. Krijg ik anders weer te horen dat dit niet klopt, niet zo is, dat ik niet voor iedereen kan praten. Dit was mijn kerst. Dit was genieten. Heb je geen sneeuw voor nodig. Een beetje nepsneeuw in de kerstboom en je hebt hetzelfde effect.

Ik wens jullie heerlijke voorbereidingsweken en ik ben benieuwd hoe het jullie anno 2015 vergaat.