De Poppetjes


Ik vraag me wel eens af hoe het is om zo’n poppetje te zijn. Die poppetjes die je ziet lopen. Op onmogelijk hoge hakjes. Hair done. Nails did. Perfect zittende kleren. Matching bag. Onderweg van hun glimmende SUV naar het glimmende kantoor waar ze werken. En aan het eind van de dag komen ze net zo fris weer uit het glimmende kantoor tevoorschijn, want ze hebben niet hoeven zweten.

30986e31530f61388d0c9569b4997e13.jpg

 

Hoeveel uur zouden ze doorbrengen met het perfect strijken van de perfecte kleren? En zouden ze zondags lekker op het strand gaan BBQen of moeten ze thuis blijven om hun haar te föhnen?

 

Eten ze normaal eten? Huilen ze ook tijdens de zielige momenten in de film? Maken ze zich ook zorgen over de milieuvervuiling hier op Curaçao? Zouden ze  een Syrische vluchteling thuis opvangen als dat nodig was? Zouden ze hypothetisch op Trump stemmen of Bernie Sanders? En wat doen ze als ze ruzie hebben? Pakken ze een bate en slaan je windshield in duizend stukjes of sturen ze heel beschaafd een appje in de pauze?

40af82e5afa7ec6823a728b375e097b7

Ik vraag me altijd af of de poppetjes toen ze klein waren en hun dromen droomden, ook de hele wereld wilde zien. Of ze elk hoekje van deze ronde aardbol wilden verkennen.  Op elke berg wilden staan om de puurste lucht in te ademen.

rain-in-jungle

Of ze alle bomen en planten die de natuur te bieden heeft zelf hebben willen aanraken. Allemaal. Stuk voor stuk. En wilden ze ook de geuren opsnuiven van de regen die net in het bos/de mondi/de jungle gevallen is? Wilden ze ook heal the world, make it a better place?

michael-jackson-heal-the-world-600-220

Hebben ze wel eens groente uit de aarde getrokken en met modder en al opgegeten? Hebben ze wel eens in de lucht gekeken in de avond en stokte hun adem toen ook in hun keel bij het zien van de grootsheid van het heelal?

Matura-Beach-Night-3

Ik wil het echt weten. Ik ken geen poppetjes. Ik zie ze alleen. En ik kan me niet voorstellen dat wat ik zie alles is dat er is. Elk mens heeft twijfels. Angsten. Blijheid. Bad hair days. Extase. Verdriet. Fuckthisshitdagen. Hoe gaan de poppetjes daarmee om?

En nu dat ze vrij zijn om hun gedroomde dromen te beleven, doen ze dat ook? Droomden ze van de SUV, de hoge hakjes, het glimmende kantoor? Droomden ze ervan om zondags thuis te zitten met crème in hun haar terwijl ze Netflix zitten te kijken?

Gaat hun poppetjeshart sneller kloppen als ze het geluid van de föhn horen? Of als ze de jongen die de SUV gewassen heeft betalen?

Want als dat zo is dan ga ik dat ook doen. Dan maak ik vandaag nog een afspraak bij de kapper om m’n krullen te straighten en m’n nagels te doen. Want de poppetjes lijken hun leven perfect voor mekaar te hebben.

nail-_art-course

Er zijn een boel dingen in m’n leven waar m’n hart niet sneller van gaat kloppen. Maar ik weet wel dat ik genoeg met m’n hart in contact sta om te weten wanneer die dingen teveel worden. En  ik weet ook wat ik moet doen om m’n hart weer aan te zwengelen.

I guess, wat ik wil weten is of de poppetjes ook in contact met hun hart staan. Of ze op die dagen ook met bush-haren thuis blijven om een vision-board te maken, in hun dagboek te schrijven, een schilderijtje te maken. Of gaan ze alleen naar een afgelegen strand? Mediteren bij een boom? Staan ze keihard zingend onder de douche of lezen ze een self-help boek? Of gaan ze bij hun oma/moeder/tante langs om die ancestral vibe weer te voelen?

525c4a7f01d768d84ebc577a