Gai Duru Mi Ta!


Hoe zacht ben jij?

Komt er nu meteen een gevoel van weerstand in je op?

Ik heb het idee dat zacht zijn op Curaçao very much not done is. Zacht zijn wordt volgens mij niet als positief ervaren. Kan het zijn dat zacht zijn wordt gezien als zwak zijn?

weakness3

Een paar dagen geleden zag ik een moeder een jongetje van ongeveer 2 jaar ruw het stoepje van de bushalte op trekken aan 1 arm (arm bleef gelukkig in de kom). Het jongetje was afgeleid door iets dat hij op de grond had gezien. Hij was nog helemaal niet bezig met de volgende gebeurtenis in zijn leven: het stoepje op stappen. Toch werd hij er ruw op getrokken. Zo ruw dat zijn vlechtjes er helemaal op en neer van schudden. Wat is die ruwheid. Waarom mag hij niet 10 seconden naar dat dingetje op de grond kijken en vanzelf aankomen bij ‘de volgende gebeurtenis’? Moet hij machu worden gemaakt? Mietjes lusten we hier niet?

Ik geef therapie aan jongeren. Geen lieverdjes. Een van de jongens vertelde dat hij geen kleine babies kan vasthouden, terwijl hij met zijn hand onbewust over zijn hart wrijft. ‘No yufrou, nooo yufrou, mi no por tene un beibi chikitu!’. Als ik hem bewust ervan maak waar hij op dat moment met zijn hand over wrijft realiseert hij zich zelfs dan nóg niet dat hij het voelt. Maar niet voelt. Nee. Want hij is HARD. Gai duru e ta. Un toro! De toro, wanneer hij kleurt, houdt het potlood bijna bij het uiterste puntje vast. Dan kan je niet echt secuur kleuren. Ik stel voor dat hij het potlood wat dichter bij de punt vasthoudt. Hij probeert het, maar valt al snel terug naar zijn originele positie aan het einde van het potlood. Volgens eigen zeggen heeft hij dan meer controle erover. En zo is het ook echt voor hem. Hoe harder en afstandelijker hij kan zijn, hoe meer controle hij heeft over de buitenwereld.

5d12cf648f92e4e09e35ebd71c39f377

Vorig weekend ben ik naar een optreden geweest van een lokale band. De zangeres zong bekende liedjes. Sommige nummers zingt ze altijd te hard. Niet qua volume, maar qua… hardheid dus. Het doet me elke keer pijn tot in m’n botten. You may know the lyrics, but you’re not feeling them.

putsomeloveinit

Een tijdje geleden was ik naar een theaterstuk en 1 van de spelers heeft het gehele stuk op volume 10 gesproken. Hij speelde een bozige personage. Er zijn ook andere manieren van boos zijn, maar die hebben we niet te zien gekregen.

plugears1

Een jongere antwoord dat ze rabiá is terwijl ze verdrietig bedoelt, nadat ze terugkomt van een begrafenis. Ze herkent verdriet in zichzelf blijkbaar niet eens als verdriet, terwijl ze het voelt.

happy-or-angry-or-sad

Zou het een luxe zijn om op Curaçao zacht te zijn? Men praat brutu met elkaar. Motoriek is vaak onhandig en niet elegant. De piropos zijn lomp ‘dushi ta bo so ta biba?’. Het gaat meteen over leven en dood. De muziek op feestjes staat ALTIJD te hard. De gaten in de weg worden ruw en hobbelig gedicht. De corruptie is in your face. De ruzies zijn grof. Seksuele avances gaan over bonken en zijn niet sensueel.

Is zachtaardigheid alleen weggelegd for a “lucky” few? Mensen die nooit zacht zijn geweest weten volgens mij niet hoeveel kracht er zit in zacht zijn. Ik moet daarbij altijd denken aan de machtige eikenboom en de bamboe. Tijdens een heftige orkaan zal de eikenboom breken door de harde winden, maar de bamboe niet. Zo zacht en dun als die is zal die meebuigen met de wind, maar breken niet.

3d3f7ab9a58caf6e543c98abfecc5027

Nu ben ik ervan overtuigd dat iedereen een zachte kern heeft binnenin. Sommigen hebben het dieper verstopt zitten dan anderen, maar het zou je verbazen. Vandaag zei ik nog tegen een vriendin dat hoe meer mannen ik leer kennen, hoe meer ik ervan overtuigd ben dat mannen diep van binnen gevoeliger zijn dan vrouwen. Daar mogen we best wat meer rekening mee gaan houden.

Ik zou willen dat mannen (maar ook vrouwen!) meer de ruimte kregen om die kant (ook) in zichzelf te ontwikkelen. Vooral de mannen op Curaçao. Wat zou onze samenleving er dan anders uitzien!