Spread the Geekness


Wat doe je als je naam de hele week voorbij komt in de media, maar je eigenlijk de poster child bent voor verlegenheid? Dan wacht je rustig tot je darmen bedaard zijn en ga je daarna braaf naar de interviews.

Afgelopen week bestond uit overgeslagen maaltijden, racen om op tijd te komen, voorpret, rommelende darmen, verstandsverbijstering, vreemde contrasten, leuke reacties, bemoedigende woorden van vrienden (zo lief!)… en daar tussendoor mijn normale jobs.

Screenshot_2016-07-22-13-32-13-1

Spread the Love Curaçao is een idee dat ik ongeveer een jaar geleden had en het is de bedoeling dat het een beweging wordt van Random Acts of Kindness op Curaçao. We hebben al 2 activiteiten gehouden en vandaag vindt voor de 3de keer Spread the Love plaats. We delen vanmiddag kleine briefjes met bemoedigende woorden uit aan voorbijgangers op de Emmabrug.

13775745_10201845464774107_7303219533587607953_n

Eigenlijk heb ik niet heel lang of grondig nagedacht over het opzetten van Spread the Love. Ooit heb ik met kinderen op een parkeerplaats zulke briefjes uitgedeeld tijdens een minivakantieplan dat ik had georganiseerd. Zij reageerden zo leuk dat het me bijzonder leek om het wat groter aan te pakken en voor alle leeftijden te doen.

De vorige keren hadden we weinig de publiciteit opgezocht, maar voor deze keer heeft een mede-Love-Spreader een persbericht naar de media gestuurd en verbazingwekkend genoeg hebben de meesten de tekst geplaatst of mij/ons geïnterviewd. Daar zit wat mij betreft de bottleneck. Aan de ene kant wil ik iets in beweging zetten en aan de andere kant leef ik het liefst onder een steen waar niemand me ziet.

bottleneck

Dat is deze week dus niet gelukt. Plotseling zat ik daar op de set, in de rust en stilte en donkerte van zo’n tv studio en ineens moest ik wat zeggen want m’n gezicht was op tv en m’n mond bewoog, maar de hersenen deden niet mee! Er komt geluid uit je mond, je ogen zoeken in de lucht naar woorden die enige inhoud en betekenis moeten geven aan de geluiden die je mond blijkbaar autonoom produceert, maar tevergeefs….. tot je adem op is en je ogen de presentatrice weer hebben gevonden.

IMG-20160722-WA0009

Ppffff…. op tv komen is niet mijn ding. Leuk om te ervaren, maar ik denk niet dat tv en ik goeie vriendjes gaan worden. En uiteindelijk gaat het daar natuurlijk ook niet om. Ik snap wel dat men het leuk vindt dat er een gezichtje bij het verhaaltje hoort, maar het verhaaltje is waar het om gaat en Spread the Love is niet 1 gezicht maar iedereen kan spread the love. Wat we willen bereiken is dat iedereen overal kansen ziet to spread some love.

57e0e2868431d1322bcb8932af6a283e

Nu hoor ik je denken ‘maar woman, er worden dagelijks mensen afgeslacht met kogels, bommen en granaten, door lunatics die helemaal zijn doorgedraaid. Wat denk jij te kunnen bereiken met je suffe briefjes?’ Dat ga ik je nu uitleggen. Ready for the geek part?

pT5pKqpTB

Het zit namelijk zo. In onze hersenen zijn neuronen aan het werk die signalen doorgeven van de ene neuron naar de andere. Misschien heb je dit wel eens gehoord: ‘neurons that fire together, wire together’. Tussen neuronen die tegelijkertijd ingeschakeld worden ontstaat er een soort pad. Hoe vaker je dat zelfde pad bewandelt, hoe ‘breder’ het pad wordt. Hoe vaker je dus je hersenen in de setting ‘kindness’ zet, hoe meer je hersenen in die setting blijven werken. Wat dat betreft is het natuurlijk helemaal niet random, maar wel effectief! Hoe breder het kindness pad in je hersenen wordt, hoe smaller het pad van de doorgedraaidheid wordt.

Dus…. Nu daag ik je uit om de geekness zelf ervaren. Neem eens een kwartiertje de tijd om zomaar bemoedigende berichtjes op te schrijven die je aan een voorbijganger zou kunnen geven. Stel je voor hoe de voorbijganger gaat reageren. Hoe dat berichtje net, als uit hande van het orakel van Delphi zelve, op het juiste moment in zijn/haar leven komt. Okee…. En ga daarna door met je normale dagelijkse activiteiten. Je gaat merken dat je, zonder het bewust te sturen, nog een tijdje door blijft denken aan mogelijke bemoedigende berichtjes voor je medemens. Neurons that fire together, wire together baby!

neurons-that-fire-together

Oh en iedereen die er vanmiddag bij wil zijn is welkom. We zijn er tussen 17.30 – 19.00u en als je geen briefjes hebt kan je ook gewoon free hugs komen geven. Het wordt sowieso gezellig straks op de Swinging Old Lady. See you there!

Advertenties

Auteur: YoWi

Yolanda gelooft dat iedereen creatief is op z’n eigen gebied. Ze loopt graag op kedsen, kan niet zingen, heeft de meest interessante gesprekken met kinderen, is niet geïnteresseerd in wat hoort of moet, is een friend for life, vindt dat alles met respect gezegd en gehoord kan worden, speelt graag met taal en heeft een bodemloze nieuwsgierigheid naar de mens en het leven en de levende mens. Buiten haar blogs is Yolanda nogal introvert, maar als je naar haar mening vraagt krijg je die vaak (ook wel eens ongevraagd) zonder saus voorgeschoteld. Waarschijnlijk is dit te danken aan haar jeugd in Europa ook al is haar lombrishi hier op Curaçao gedereerd. In het dagelijkse leven werkt Yolanda als beeldend therapeut voor haar eigen praktijk Dareling.

4 thoughts on “Spread the Geekness”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s