Boneiru a kambia pa semper


Ik lig languit  een serie op Netflix te kijken. In de verte hoor ik sirenes. Niet veel later hoor ik meer sirenes.  Ik zet de volume even wat zachter om even te luisteren waar al het geluid vandaan komt.  Ik loop even naar mijn balkon om te zien of ik zwaailichten zie, maar ik zie niks en merk dat de sirenes niet meer te horen zijn. Ik loop weer naar mijn bank en ga verder met het kijken van mijn serie. Niet veel later krijg ik een berichtje op Whatsapp “politieagent neergeschoten en daders voortvluchtig”.  Van schrik zit ik gelijk rechtop. Ik log meteen in op Facebook om te kijken wat er allemaal geschreven staat. Er staat niet veel. Ik zet de radio aan maar er is alleen maar muziek te horen. Er is radiostilte over wat er gaande is.  Ik kijk om me heen, mijn deuren en ramen staan open. Ik loop naar mijn ramen en deuren en sluit ze.  De gedachte van voortvluchtige criminelen op dit kleine eiland geeft mij even een akelig gevoel.  Het is laat en ik moet eigenlijk naar bed. Ik wil nog niet naar bed want ik wil weten wat er gebeurd is.  Wie is de agent die neergeschoten is? Laat op de avond doe ik de radio weer aan. De muziek is van rap naar opwekkingsliederen gegaan. Op dat moment weet ik dat de agent overleden is.  Ik maak mijn balkon deur open om een frisse neus te halen voor ik naar bed ga. Het lijkt alsof Bonaire uitgestorven is. De altijd balkende ezels zijn stil, de wind waait bijna niet en ik hoor zelfs de muziek van de snèk verder op niet.  Doodstil…

In de ochtend als ik naar mijn werk rij voelt Bonaire anders. Het lijkt alsof het stiller is en mensen minder zorgeloos uit hun ogen kijken. Op het moment dat ik voor het politiebureau rij staat er een groepje agenten de vlag halfstok te hijsen. Op de radio hoor ik de presentator zeggen: “Boneiru a kambia pa semper”. Het raakt mij.

“Bonaire heeft nooit eerder een dergelijk geval gekend”, “Dit soort dingen horen niet thuis op ons eiland”, “Dit mag nooit meer gebeuren”, “Deze criminelen moeten gepakt worden”, “Hij was een goede vent”.

Overal waar ik kwam was dit het gesprek van de dag. Iedereen kende wel iemand die de agent kende. Ik leek wel de enige persoon die hem nooit gezien had en/of kende. De impact van de schietpartij was overal te voelen, mensen waren overstuur  en iedereen wilde erover praten.   

image

Op 19 augustus nam Bonaire afscheid.  Misschien wel duizenden mensen gingen de straat op om hem een eer te bewijzen.  Indrukwekkend.

Foto’s: Facebook AnsenRob

 

Ferry Bakx is zijn naam.

De_omgekomen_agent_Ferry_Bakx_uit_Rijsbergen_Foto_Facebook_Thin_Blue_Line

We Salute you Ferry Bakx.

 T’aki Ferry tabata BEBA.

Wij wensen de familie van Ferry Bakx en Korps Politie Caribisch Nederland sterkte met dit verlies

Advertenties

4 thoughts on “Boneiru a kambia pa semper”

    1. Jeanette bedoelt waarschijnlijk heel vriendelijk dat je ‘beba’ beter kunt veranderen in ‘biba’ als je het correct wilt doen… Dus, lieve Jeanette, ‘betekend’ in deze zin is geen voltooid deelwoord en daarom schrijven we dat met een ‘t’. Geen dank X

      Liked by 1 persoon

  1. Al vanaf dag een dat ik de blogs lees heb ik me verbaasd over beba. Mischien heb ik door mijn lange afwezigheid iets gemist in de aanpassingen van de schrijftaal. Het kan ook een wake up moment zijn van de eigenaar van de blog. Ik hou het stilletjes op Biba. De i klinkt voor mij eenzelfde als zin of zien. De e als zen. Ben benieuwd naar de motivatie voor deze schrijfwijze van de eigenaar.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s