Ik woon niet bij mijn moeder.


Ik woon niet bij mijn moeder. Ze kon me niet aan. Had geen geld. Haar nieuwe vriend mocht me niet. Ik luisterde niet. Ik ik ik. Waar ze is?  Ergens in Nederland. Ze zou me later ophalen zei ze. Ze moest eerst een huis vinden. Dan was het weer werk. Toen kreeg ze een nieuwe vriend, raakte ze zwanger. Ze moest eerst een groter huis vinden. Ander werk.

Moeilijke tijden. Moeilijke jaren. Ze wilt wel. Zegt ze. Ze wilt wel, maar ik wacht. Ik wacht nog steeds.

In het begin wachtte ik. Bij mijn oma hoor en zie ik de vliegtuigen voorbij gaan. Dat is zeker mijn mamma. Die zit in dit vliegtuig. Dat voel ik. Ik telde ze. De vliegtuigen. Het aantal. De nummers. De zevende vliegtuig zal wel haar vlucht zijn. Of misschien toch wel het ongeluksgetal 13 of 666. Misschien op mijn verjaardag. Of met moederdag.Ik wacht niet meer.

Mijn oma is mijn alles. Mijn oma is ons alles. Ze heeft ook niet veel. Kan je je voorstellen? Vier kleinkinderen in huis en je hebt alleen maar een karig ‘penshon di behes’? Nee, daar kan je je niks bij voorstellen. Een te ver van je bed show, als je $20 kan uitgeven aan Canadese oesters en iedere dag winkelt bij de Albert Heijn.

Het wordt als normaal gezien dat je wordt opgevoed door oma’s, oudoma’s, tante’s. We zijn er om elkaar te helpen, maar help je je dochter wel om de opvoeding van haar kinderen over te nemen? Je neemt er drie in huis en na een jaar is ze weer zwanger. ja, dit keer is het echt anders mam. Hij houdt van me. Hij wilt serieus met me….

En what about het kind. Ja, het kind. Heeft die hier iets over te zeggen of moet zij gewoon haar spullen pakken en in een paar vuilniszakken proppen en achter oma aan lopen, lopend naar haar nieuwe huis.

Is dat niet te makkelijk?

Vroeger werden onze kinderen vaak opgevoed door oma en opa. Toen was er armoede. Geen voorbehoedsmiddelen. Ja, in het water gaan liggen met je benen wijd open en hopen dat de kracht van de golven de foetus zal raken. Toen was er noodzaak.

Is het nu ook noodzaak dat men broers en zussen uit elkaar rukt? Moeder en dochters scheidt? Kan het gemakzucht zijn. Ooit heb ik gehoord van een moeder, die haar vier kinderen achterliet in een instelling en met haar baby naar Nederland verhuisde. Ze zouden later verhuizen. Als moeder alles op orde had. Het is nooit goed gekomen.

Moeders die naar Nederland verhuizen, terwijl er van de andere kant moeders uit Colombia, Sto. Domingo en Haïti een beter bestaan zoeken op Curaçao. Armoede is blijkbaar subjectief. Ook zij laten kinderen achter bij oma’s, tantes, vriendinnen, buren. Vier jaar later wordt zo’n kind opgestuurd. Het lijkt net een pakketje. Kind totaal ontvreemd van haar moeder. Totaal ontvreemd van haar cultuur. Kan de taal niet. Kan zeker de Nederlandse taal niet. Kan geen enkel kind in de klas trouwens, maar omdat ze Latina is, betekent dit dat ze een achterstand heeft. Een taalachterstand. Een taalontwikkelingsachterstand. Mogelijk, weten we niet zeker, maar we vermoeden.  Nee, we weten het wel zeker. Uit onderzoek is namelijk gebleken.

Omstandigheden zullen er altijd zijn. Het zal echter mooi zijn als omstandigheden geen wetmatigheden worden en dat we kritisch blijven met elkaar. Anders worden we slachtoffer van omstandigheden. Vier verschillende personen met dezelfde omstandigheid.  Vier verschillende keuzes om met deze omstandigheid om te gaan. Is het dan nog steeds een omstandigheid?

In de tussentijd blijf ik gebroken kinderen voor me zien met geen enkele glinstering meer in hun ogen en zie ik moeders op vakantie komen naar Curaçao en soms niet eens bij hun kinderen langs gaan. Ik zie ik zie, wat jij ook ziet. Jarenlang. Maar ik kan mijn mond niet meer houden en ik heb daar geen excuses voor. Hoeft ook niet.

oma-2

Advertenties

9 thoughts on “Ik woon niet bij mijn moeder.”

    1. cultuur, cultuur. Dit wordt naar mijn mening te pas en te onpas gebruikt. wat ik merk is, dat zodra het wat heet wordt onder de voeten, men het woord in de strijd gooit. awel bij mij heeft het een ping pong effect en stuur ik het terug. Cultuur is aan verandering onderhevig, maar dat betekent soms verandering en een andere kijk – soms ook kritisch naar jezelf-, zelfreflectie en groei en dat is voor sommigen teveel. We geven de strijd niet op.

      Liked by 1 persoon

  1. Goed dat je deze problematiek aankaart. Duidelijk omschreven. Waarom mag iedereen zomaar kinderen krijgen? Voor het rijden van een auto moet je ook een examen doen. Kinderen moeten ook wat dit betreft beter beschermd worden. Kinderen worden soms gebruikt vanuit de gedachte dat je daardoor een man aan je kunt binden. De helft van de kinderen komt op onverantwoorde wijze op aarde. Vind je het gek dat er zoveel problemen ontstaan. Veel kinderen worden geboren vanuit egoistische motieven. En maar niet te spreken over ouders die hun kinderen later niet eens liefde kunnen geven.

    Liked by 1 persoon

  2. Een triest verhaal. Toch wel knap dat sommige oma’s ondanks de nare omstandigheden toch succesvolle en liefdevolle kinderen kunnen grootbrengen. Ik hoop dat dit artikel spreekt tot de harten van al de moeders die hun kinderen om de een of andere reden hebben achtergelaten. Moge zij de kracht hebben om contact te zoeken nu het misschien nog kan.

    Liked by 3 people

  3. waar beginnen? wie geen liefde en aandacht kreeg kan het niet geven. Meisjes confronteren met wat het is om een baby te hebben (voorlichting rollenspel met poppen) blijkt averechts te werken: meer meisjes in die groep worden zwanger. Tieners, vooral jongens ervaren: als we klein zijn vindt iedereen ons leuk, als popjes om mee te spelen, maar als we opgroeien zien ze ons niet meer staan of kijken ze ons argwanend aan of we criminelen zijn. Iemand zei: in de zestiger jaren hebben de Curacaosche studenten vanuit Nederland klakkeloos overgenomen dat de gevestigde orde omver gegooid moest worden maar daarmee hebben we al het goede ook overboord gegooid. Nou ja, hoe het ook gegaan is, hoe creeren we een nieuwe, gezonde basis? Ik hoor wel een enkeling goeie dingen zeggen, hoe krijgen we die groep / roep sterker. Niet via van buiten opgelegde beperkende dogma’s maar van binnen uit. Ik ken een paar tieners (uit een “eenvoudig” gezin) die tien keer gezonder denken dan de meeste mensen die zich publiekelijk laten horen. Omdat de volwassenen om die kinderen heen serieus en respectvol met ze praten. Waarden en normen en een basis om gezond zelf kritisch te kunnen nadenken. (Wacht niet op de politiek want daar heerst zo’n kinderlijk denkniveau en geeft men alleen maar het verkeerde voorbeeld). Pacho brengt het in praktijk.

    Liked by 1 persoon

  4. Nog nooit voelde ik me zo thuis, toen ik naar de Antillen verhuisde. Met twee kinderen van twee verschillende vaders
    en zónder man. Hier sprak niemand schande.. hier had niemand vooroordelen, met alleenstaande én werkende moeders om mij heen, zag ik ook de mooie kant van de familiebanden hier. Onder mijn vriendinnen vele oma’s nu, die met liefde, opnieuw gedeelde zorg op zich nemen voor kleinkinderen, terwijl dochters bv hun studie afmaken.
    In Nederland werd ik met argus ogen aangekeken, zelfs mijn zussen keerden zich tegen mij ‘jouw kinderen groeien op voor galg en rad’ .. ‘daar komt niets van terecht’ ..
    Ik lees je vraag, 5 keer, ‘bisa mi, kiko bo kultur ta ?’ De meest fascinerende vraag die ik in 20 jaar op mijn eiland iemand hoor stellen…. ik zoek een antwoord.
    Het waren in mijn geval, de vaders, die geen zorg voor de kinderen wilde delen. Als ik als moeder en vrouw kritisch naar mijzelf kijk, realiseer ik mij ook, dat ik ervoor koos om niet aan de onverschilligheid van deze vaders ten prooi te vallen.
    Banden met bv mijn moeder in Nederland bleven altijd goed. Zij begreep mijn keus van toen. Ben ik happy, mét en voor mijn kinderen, met inmiddels vele ‘like family’ vrienden om ons heen, hecht… ook op afstand.
    Liefde… the key word… kent geen afstand.
    Mijn dochter woont inmiddels in Nederland, gestudeerd, leuke job, samen met haar man, deelt ze de zorg voor zijn kinderen ‘meegebrachtbracht’ uit een eerder huwelijk. Mijn zoon, nét nog thuis.. een ‘makamba pretu’ is een pracht man in wording 🙂
    Mag ik afsluiten met… ‘zoveel dank aan mijn eiland’s kultur’ !!!

    Liked by 2 people

  5. My heart aches for you and all other children that have to go through this. Voorlichting!! Voorbehoedsmiddelen!! Meisjes zo lang mogelyk naar school en niet t idee geven dat je wat voorstelt omdat je zwanger kunt worden. Onze jongens leren dat kindjes maken ook levenslang voor dat kind verantwoordelyk zyn betekent. En danki dios voor alle oma’s en tantes die helpen, ik ken ze in mn eigen familie ook… Forsa.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s