Het is Net-werken


Is er op Curaçao ook iets wat niet tot stand komt door te netwerken? Het lijkt me soms wel alsof het hele eiland bestaat uit aan elkaar hangende lijntjes van mensen die elkaar kennen. Is het inherent aan het wonen op een klein eiland dat je alleen wat bereikt als je de juiste mensen kent? En dan vooral als de juiste mensen jou leuk vinden, of zou je ook ver kunnen komen op eigen kracht. Door je goede werk, je eerlijke karakter, de qualiteit van je service of product?

roman-jager_network_zefqsq

Ik leef zelf het liefst onder een steen, maar ik moet er noodgedwongen soms onderuit komen en ‘sociaal doen’ because it’s good for business. Business kan blijkbaar niet goed zijn van onder een steen. En als ik me dan in de wijde wereld van Curaçao waag, merk ik hoe onnetwerkerig ik werkelijk ben. Om te netwerken heb je een bepaald niveau van social skills nodig dat ik niet heb. Ik kan niet nonchalant een drankje drinken met mensen die ik niet ken en lullen over wat ze doen of de hapjes of de politiek of de laatste redu. En elke keer neem ik me voor dat ik dat toch eens zou moeten oefenen zodat het volgende keer minder opvalt dat ik er helemaal niks van kan.

robert-mehlan_autumn-dream_a0fgsq

Uiteindelijk is het succes hebben op Curaçao één grote populariteitswedstrijd. Sommigen zijn daar heel goed in. Die winnen de medailles. Ik noem ze De Sweet Talkers, want wat ze vertellen klinkt allemaal geweldig. Anderen zijn er goed in omdat het hun natuur is. Hun talent. They live and breathe being social. Het wordt alleen lastig als je veel ogen catcht met je Shinelikeadiamondness. Ze zeggen wel eens, hoge bomen vangen veel wind. Ook op Curaçao. Die noordoost passaat dus. Hoe geliefder je bent, hoe groter de kans is dat je ook scheve ogen catcht en scheve vibes. Dat vind ik jammer van Curaçao, we gunnen elkaar niet veel goeds. Niet teveel voor jou! Want als jij het hebt kan ik het niet hebben. Zelfs blijkbaar niet als het je godgegeven talent is (en je zelf een ander godgegeven talent hebt).

ahmed-sami_no-name_a0jlr2s

En De Sweet Talkers? Die gaan door met veren steken in.. eehmm… donkere gaatjes. In de supermarkt iedereen groeten, grapjes maken bij de benzinepomp, alle happy hours afgaan, werklunches, borrels, recepties, begrafenissen, kerstpakketen sturen, pagara’s bijwonen, praatjes maken met de buren, verjaardagen, vrienden helpen verhuizen, bruiloften, barbeques op het strand, crossfitten, lezingen bijwonen, enzovoorts, enzovoorts.

En in hun hoofd de rolodex steeds goed bijwerken, anders als ze niet opletten feliciteren ze nog de overledene in z’n kist.

‘Hé swa, pabien ku bo morto!’

One love,

Yolanda