Yo momma!


“Prome ku bosnan a sali kas no ta tin niun Chino habri” vraagt de fotograaf aan ons. We kijken elkaar alle drie ietwat verward aan want we snappen de vraag niet zo goed. Hij stelt ons de vraag nog een keer. We vragen hem wat hij precies bedoelt. Hij zegt: “Mi di laga mi puntra, pasó bosonan a sali kas sin pasa un peña den bosonan kabei”. “Pero bosnan a keda nechi si” . Het compliment “Bosnan a keda nechi” kwam bij mij al niet meer binnen. In mijn hoofd had ik een “Je moeder momentje”.

Mensen geven soms complimenten die eigenlijk geen complimenten zijn of maken een opmerking waarvan je je later denkt. Ik had gewoon “Je moeder” moeten antwoorden. Vaak ben ik veel te beleefd.

Zoals die ene keer  dat ik  eigenlijk  “Je moeder”  had moeten zeggen tegen een guy die zei: “Je bent best mooi voor een Antilliaanse meid”.  What kind of compliment is that? Ik weet nog dat ik flabbergasted was, maar ik was te beleefd om hem naar zijn moer te sturen.  Of deze heb ik ook weleens op een blauwe maandag gehoord “Min gusta muhe pretu pero abo ta basta nechi”. Dude have you’ve looked around lately? Denken mannen nou echt dat ik dit soort opmerkingen als een compliment zie. Geen enkele vrouw moet eigenlijk een compliment accepteren waarbij een man andere vrouwen eigenlijk beledigd.

dont-compliment-me-by-insulting-other-women
pretty-forIk was ook veel te beleefd die ene keer toen een man dacht mij een compliment te geven door te zeggen “E peña ku bo tin awor aki a drecha bo kara”, met andere woorden al die andere kapsels die ik had deden niks voor mijn gezicht. This is not a compliment!

Of wat dacht je van deze opmerking, “Abo ta pretu grof, bo amiga ta pretu fini” Say what???? ! Ja hoor, echt gebeurd. Mensen zeggen echt hele lompe dingen.

Het compliment wat ook het bloed onder mijn nagels vandaan haalt is, “Goh je spreekt goed Nederlands”. Ik beschouw het niet als een compliment.   Vanaf het moment dat ik  “Je spreekt goed Nederlands” hoor heb ik je al uitgezoomd in mijn hoofd.   In mijn beleving klopt er iets niet met de beeldvorming van de persoon die dat compliment maakt. Ik sta er namelijk vaak nog verbaasd van dat  Nederlanders het bijzonder vinden dat je als gekleurd persoon goed “Nederlands” spreekt.

Ik dacht: Goh, ben ik nou zo raar dat ik zulke complimenten die geen complimenten zijn krijg. Ik besprak het met meerdere vriendinnen, maar ook zij kwamen met voorbeelden.

Mijn vriendin kreeg laatste te horen toen ze uit haar SUV stapte, “Mi no a ferwagt bo gordo asina ora mi a wak bo sinta den bo SUV”. “Chiw”, als je niks te zeggen hebt  sera bo boka sigi kana. Wat heeft ze aan deze nutteloze informatie. Een andere vriendin die 25 Kilo afgevallen was kreeg de opmerking “Ang bo a bira koi sali kune”. Ik stond toevallig bij dit gesprek en ze keek me aan en we zeiden in koor “Je moeder”. Come on dude dit is geen compliment, je zegt eigenlijk met andere woorden dat toen ze zwaarder ze undateable was.

Oeps! Heb ik echt mijn blog “Yo mama” genoemd. Het is nogal onbeleefd en onrechtvaardig om tegen iemand “Je moeder” te zeggen. Vinden mensen die rare complimenten geven of rare opmerkingen maken ook dat ze onbeleefd zijn? Of hebben ze het niet eens door dat hun opmerking of compliment eigenlijk een belediging is. Si bo no tin nada di bisa, no bisa nada!

be-sure