Ki dia e asuntunan aki ta stòp


Begin dit jaar was er veel ophef over de haardracht van Belkis Osepa (journaliste). Het kapsel van Belkis viel niet binnen de comfortzone van bepaalde mensen. Belkis had voor de verandering Bantu knots op haar hoofd. Een kapsel dat bij veel donkere vrouwen over de hele wereld populair is. Het kapsel was voor sommige mensen zo aanstootgevend dat mensen zelfs het lef hebben gehad om haar werkgever te bellen en te klagen.  Dit verhaal heeft diverse media kanalen gehaald. E kos aki egt a kansa mi. Ami no por ku hende mente chikitu ku semper tin ku kritiká tur kos ku no ta kai den nan comfortzone.

NBC's "2014 iHeartRadio Music Awards" - Fixed Show
Rihana ku Bantu Knots. Picture by Getty images

 

Tot mijn grote verbazing las ik deze week weer een verhaal op social media van een jongeman die zijn locs moet afknippen om in aanmerkingen te komen voor een vast contract. “WTF” dacht ik. Dus deze jongeman heeft 2 jaar lang voor het bedrijf gewerkt getoond dat hij een goede werker is, maar voor een vast contract staan zijn locs hem in de weg. Pure machtsmisbruik! Wat ik het ergste vind is dat mensen dit soort zaken goed praten met een “ja maar”. Niks te “ja maar”! Dit is discriminatie. Het woord discriminatie blijft  een vies woord. Je mag je vooral niet gediscrimineerd voelen of iets benoemen als discriminatie.

dreadlocs
Picture by Basha bou

Terwijl ik de diverse reacties las op Facebook van mensen was ik blij dat er toch ook mensen bij zaten met goed verstand die hem niet adviseren om zijn locs af te knippen, maar hem adviseren om een advocaat in te schakelen. Ik snap echt dat zo’n jongeman het moeilijk vindt om zijn baan te verliezen en misschien wel kiest om zijn locs af te knippen, omdat hij nou eenmaal twee jaar bij dat bedrijf werkt en het is misschien nog wel moeilijker om elders een baan te vinden. Hij moet een stuk van zijn identiteit af knippen om binnen de narrow mind van anderen te passen.

Dit hokjes denken is de yu di tera aangeleerd! Aangeleerde dommigheid. Vanaf de basisschool wordt er al bepaald welk haardracht wel toegestaan is. Op veel scholen zijn locs niet toegestaan en jongens met lang haar moeten hun haar knippen.  Docenten die in Nederland gestudeerd hebben en die terug willen komen, maar een gouden tand, tatoeages of locs hebben dienen deze te verwijderen als ze op bepaalde scholen willen werken. We blijven maar roepen dat er een braindrain op Curaçao is, maar ondertussen worden gekwalificeerde mensen met goede diploma’s om bepaalde uiterlijkheden afgewezen voor banen.

hokjesmentaliteit

We hebben niks geleerd besef ik me elke keer weer. Meester en slaaf.  Je identiteit mag er niet meer uitgeslagen worden met een zweep men kiest andere methodes om de identiteit van mensen te ontnemen. Mensen accepteren het en sluiten de ogen. We blijven “Ja maar”  zeggen. Maar goed wat kunnen we “verwachten van mensen die hun kinderen opvoeden met het idee dat zwarte Piet oke is”, “bin kas ku un partner koló kla pa drecha famia”, “si un artista favorito ta den un partido polítiko tin ku vota riba e partido ei” en ga zo maar door.

 

When slaves were captured, their hair was cut off, in order to begin the process of eradicating their sense of culture and identity.

Ora e gainan ku bosnan ta ninga na skol óf trabou djis pasobra nan tin locs tira atrako, mata hende tur hende ta puntra “Korsou na unda nos ta bai” e ora ei si tur hende ke resa pidi Dios pa yuda nos pueblo. Het is dan te laat.

Advertenties