Lieve Curaçao


Lieve Curacao,

Soms denk ik, wat moet ik toch met jou? Ik heb vaak gedacht om jou te verlaten, maar denk ik, het ligt eigenlijk helemaal niet aan jou.
Ik probeer de onrust op het eiland te ontkoppelen aan mijn liefde voor jou. Soms lukt dat gewoon niet. Dan denk ik: “stik er maar in, ik ben weg”. Dit is slechts een frustratie, want Curacao wat verlang ik toch naar een positieve verandering voor jou.

Ik denk vaak aan je Curacao. Vooral aan de momenten die definiëren wat je voor mij betekent. De momenten die jou Curacao maken voor mij.
Afgelopen maandag stond ik in de file op de Gosieweg. Ik rook verse pastechies toen ik langs een toko reed en dacht aan vroeger. Aan de pastechies en Johnny Cakes die mijn vader stiekem kocht voor ons onderweg naar school in de jaren ’80!
Ik reed langs de Kokolishi Kleuterschool, Sint Paulus College en de Berg Carmel College en zag een piepjonge Suhail op het schoolplein hinkertje spelen.
’s Middags bezocht ik mijn vader. De mangoboom van mijn overgrootmoeder staat nog steeds in de tuin. De windmolen doet het niet meer, maar ik voelde en proefde even het water dat mijn oma opving in een regenbak. Wat was het toch heerlijk om midden in de tuin een douche te nemen met dat overheerlijke water en “Habon Lux”. Om daarna lekker te worden gepoederd met “Ammens” poeder.
Ik denk aan de avonden met oma Jaachie in Groot Kwartier op het balkon met een kopje Ovolmatine en crackers. Wat hebben we onze longen uit ons lijf gezongen op dat balkon. Weet je nog Ruckly Ettienne? En niet te vergeten dat Gerlisa Ettienne en ik stiekem in tante Mirtha’s slaapkamer sliepen wanneer ze niet thuis was. Met airco aan. Gerlisa op de veel te hoge hakken van tante Mirtha en besmeurd met haar roze lippenstift. Wat koester ik leuke herinneringen die ik aan jou heb overgehouden Curacao.
Vorige week zondag lag ik bij Nadine op het dek en nam een duik in het Spaanse Water. Overigens ook in de armen van baby zee-algen, maar hey, Curacao, ik heb enorm genoten van je enorme schoonheid. Met of zonder zee-algen. Je bent “hopi bunita” (heel erg mooi).
Vandaag ging het even mis bij een kruising. Twee boze chauffeurs steken hun middelvinger in de lucht. En er volgt iets over “mama’s” en de “edele delen” erachter, maar dan in het Papiaments. Ik moet even grinniken. Deze swaatjies noh, hopeloos yu!
Speaking of Papiamentu. Curacao je hebt mij een heerlijke taal geleerd. Ik ben trots dat ik Papiamentu spreek, het verbindt mij nog meer met jou.

En op zulke momenten denk ik, hombu, er gaat niets boven mijn “Dushi Kòrsou”.
Curacao, ik realiseer mij dat waar ik ook ter wereld ben, ik ben jou en jij bent mij. Jij hebt mij gemaakt tot de vrouw die ik nu ben. Mijn hart is geworteld in jou. Ik ben je dankbaar voor alles wat jij mij geeft en hebt gegeven.

Curacao ik hou van jou!

Suhail Gomez

Advertenties