E la bai Hulanda bira mariku


img_6766

 “Mama, ik moet met je praten”

2 jaar geleden is Jurick naar Nederland vertrokken om te studeren. Zijn ouders hoopten bij zijn vertrek dat hij het allerhoogste en allerbeste zou halen en het gezicht van de familie zou zijn. Hij studeert aan de Universiteit.

“ Tata, ik moet met je praten”

Jurick keek er naar uit om zijn vleugels te spreiden. Nederland zou voor hem het land van vrijheid zijn, een plek waar hij eindelijk zichzelf kon zijn. Zijn universitaire studie afronden was een van zijn doelen maar het genieten van het leven was ook belangrijk. Vrijheid.

“Papa, mama, mi tin un kos di bisa bosnan.”

Moeder kijkt zenuwachtig en zegt: “Kan het niet op een ander moment? Ik ben net aan het koken voor je vader. Juricks moeder wist eigenlijk al wat haar zoon te vertellen had. Ze wilde het gewoon niet horen.  Ze had al wat roddels gehoord. Iemand had enige tijd geleden voor de grap gezegd: “Lientje, bo yu a bai Hulanda bira mariku.” Ze zag het al toen de schuifdeuren van de ontvangsthal open gingen. De manier waarop hij liep, hoe hij uit zijn ogen keek en zijn kleding.

“Nee, het kan niet wachten, ik wacht al mijn hele leven om dit tegen jullie te zeggen en nu durf ik het eindelijk”. Pap, mam, ik ben homo.” Zonder een woord te zeggen, staat vader op en loopt de deur uit. Moeder vraagt “Ta Hulanda a hasi bo asina? Bo no tabata asina.”

img_6768

Niet veel later komt vader thuis. Hij heeft de pastoor meegenomen. Volgenshem is dit een spoedgeval want zijn zoon is bezeten of ziek. Hij is naar Nederland gegaan en boze geesten hebben hem homo gemaakt.

“Tata, mama, pastoor, ik moet met jullie praten.”

Niemand luistert. Er moet gebeden worden, want alleen God kan deze ziekte genezen, want homoseksualiteit is een ziekte.  Het gebed lijkt oneindig.

“Amen. Amen.”

“Ik ben altijd zo geweest!”

Het is 2017 en nog altijd is homoseksualiteit een taboe. Ouders denken maar al te graag dat hun zoon of dochter naar Nederland is gegaan en door het vrije leven daar homoseksueel is geworden. Soms verbaas ik me over de vele vooroordelen die er zijn binnen onze gemeenschap over homoseksualiteit.  “Homoseksualiteit is niet van onze cultuur” roept men regelmatig. Ik denk dan “serio, bo no por ta serio”? Weet je wel het verschil tussen cultuur en geaardheid?

Mannen denken vaak dat homoseksuelen op alle mannen vallen. Broeders, don’t flatter yourself! Een homoseksuele man valt niet per definitie op alles wat een penis heeft net zoals jij niet op alle vrouwen valt. Ook denkt men vaak dat lesbiennes mannelijke vrouwen zijn en homoseksuele mannen altijd vrouwelijk. Iedereen kent de domme vraag wel “Ken ta e homber, ken ta e muhe”? Ik krijg plaats vervangende schaamte als ik dit soort uitspraken hoor. Ik vraag me dan af of ik echt de enige ben die de vraag erg dom vind.

Er zijn ouders die denken dat als ze hun kind in en een kamer opsluiten en gedurende een paar dagen een flinke pak slaag geven, dat de ‘homoseksuele fase’ wel zal verdwijnen. I got news for you: “homoseksualiteit verdwijnt niet”. Het maakt niet uit hoeveel pastoors of hasidó di brua je meeneemt, of hoe vaak je tot God bidt; het is niet te genezen. Het is namelijk geen ziekte, want ook deze gedachte speelt bij velen. Please stop met zeggen dat God homoseksualiteit niet accepteert en bespaar iedereen de hele Bijbelteksten. Wat weet jij nou over wat God wel of niet denkt? Mi a kere ku Dios ta stima tur hende!

Waarom is ‘Mariku’ een woord dat zo makkelijk over de tongen rolt? Voelt niemand aan dat het woord niet lekker ligt?  Is het niet tijd dat wij als als gemeenschap mensen minder gaan labelen als ‘e gai pretu’, ‘e muhé gordo’ of ‘e mariku’.

Misschien wordt het tijd dat in de opvoeding ook met kinderen over homoseksualiteit gepraat wordt. Dat ouders hun zoons en dochters op het hart drukken dat het oké is om te zijn wie je bent. Door te praten over homoseksualiteit maak je je zoon/dochter niet gay. Je geeft vertrouwen en ruimte voor vragen en acceptatie. Daarnaast wordt het kind klaar gemaakt voor de grote boze wereld. De grote boze wereld waar jij deelgenoot van bent.

img_6767

 

 

 

Advertenties

6 thoughts on “E la bai Hulanda bira mariku”

  1. Maar er zijn gelukkig uitzonderingen en daar ben ik een van. Ook het gezin en de familie gaan gewoon door het leven. Als ik tot een seconde voor de bekendmaking van zo’n grote last en geheim zielsveel van mijn kind houd, hoe kan het dan in Godsnaam zo zijn dat ik een seconde later alle liefde voor mijn kind heb verbannen. Dan zeg ik, je hebt er nooit exht van gehouden.

    Liked by 1 persoon

  2. Onbekend maakt onbemind. De gedachte over homoseksualiteit is net zo als bij aids enkele jaren geleden. Niemand wil in het openbaar iets met deze groep te maken hebben. Schande voor de familie. Iedereen weet dat deze groep mensen ontzettend veel talenten bezit waar de Curacaose bevolking er gretig gebruik van maakt, al naar gelang het ons uitkomt. Wij moeten niet hypocriet zijn en ons achter God verschuilen. Ze zijn onze medemensen en God draagt ons op om van hun te houden. God oordeelt elk mens en houdt ons verantwoordelijk hoe we andere mensen behandelen.

    Like

  3. Makkellijk….nee, dat was het zeker niet. Meer, omdat je als ouder toch droomt van een perfekt gezin voor je kinderen. Maar onze zoon heeft neefjes en nichtjes. Hij is dan ook zeer geliefd bij hen. Wat hij en zijn partner nog steeds zeggen is dat als zij de keuze hadden, ze zeker niet voor dit moeilijk pad in het leven hadden gekozen. Maar met de alles omvattende liefde van familie en hun lieve vrienden slaan ze zich vrolijk door het leven.

    Like

  4. In het artikel vindt men de vraag “ken ta e homber, ken ta e muhe” een domme vraag, maar deze gedachte of vraag wordt vaak door de homos zelf gevoed. Waarom gaat bij een lesbisch huwelijk, vaak een van het stel gekleed als man (de bruidegom) en de andere als vrouw (de bruid). Dat vind ik echt dom. Gelukkig doen de homomannen Hier niet aan mee.

    Like

    1. Het gaat niet om man of vrouw zijn. Iemands voorkeur over wat ze willen dragen zegt niets over het geslacht van de persoon. Als een vrouw liever een broek aantrekt dan heeft ze het recht om dat te doen zonder dat ze als man wordt gezien door anderen. Op een lesbische bruiloft is er geen bruidegom en bruid omdat de ene een broek draagt en de andere een jurk. Je hebt 2 bruiden, die andere voorkeuren hebben als het komt tot kledingsstijl. Een vrouw is geen man (of bruidegom) in de relatie omdat ze liever een broek draagt! Ben jij een man omdat je dagelijks een spijkerbroek aantrekt? Ook al draag een vrouw een broek tijdens een bruiloft, het is en blijft een vrouw.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s